Vanuit mijn vorige baan ben ik gewend om bij mensen thuis te komen. Ik wist nooit met wie ik zou kennis maken en wat er zich achter de voordeur afspeelde. Dus dat is niets nieuws. Wat wel nieuw is, is dat ik nu bewuster moet nadenken over welke kleding ik aantrek. Eerst kon ik prima met een spijkerbroek, gympen en haar op een staart voor de deur staan. Nu wordt er iets anders van mij verwacht.

Mensen denken al gauw dat ik in een zwart pak met een lange zwarte jas kom. Er werd zelfs pas gevraagd of ik alsjeblieft achterom wilde komen. De buren wisten nog niet dat meneer was overleden en dat wilde ze nog even zo houden. Mevrouw was bang dat als ik met een zwarte auto, zwart pak voor de deur zou staan de hele straat al op de hoogte was.

Alles voor mijn klant, dus ben ik ( al tellende van de woningen) achterom gegaan. Toen ik binnen stapte was mevrouw verrast. O….. je ziet er veel gezelliger uit als dat ik verwacht had. Door haar vraag en verbazing ben ik er nog eens over na gaan denken. Op de derde dag heb ik het haar toch maar eens gevraagd. Haar reacties was; ja mensen die in de uitvaart werken hebben altijd zwarte pakken aan. Ik voel me al verdrietig als ik ze zie. Ook als ik naar een dienst ga van iemand anders. Kom gewoon zoals je bent.

En zo is het maar net. Uitvaartdiensten worden vandaag de dag steeds persoonlijker. Een uitvaart heeft geen standaard draaiboek meer. Dus waarom dan wel altijd dat zwarte pak?
Op de dag van de dienst heb ik dan ook een mooi donker blauw pak aangedaan. Vooral geen zwart.
Mijn beroep zorgt er al voor dat mensen verdrietig zijn, wat ik wil voorkomen is dat mensen nog verdrietiger worden van mijn kleding.

Wat zou jij willen dat de uitvaartbegeleider en genodigden dragen tijdens jouw uitvaart?

Ik lees graag je reactie.

In contact komen met Soull